Παναγία Πορταΐτισσα

Παναγία Πορταΐτισσα

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2018

ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟΝ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ


Το βράδυ της Μεγάλης Τρίτης, ψάλλεται στις Εκκλησίες ο όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης. Το τελευταίο τροπάριο στην ακολουθία είναι αυτό της ευσεβούς και λογίας ποιητρίας του Βυζαντίου, Κασσιανής.

Από τον βυζαντινό χρονογράφο Συμεών Μάγιστρο (990 μ.Χ) μαθαίνουμε ότι η Ευφροσύνη, μητέρα του αυτοκράτορα Θεόφιλου και κόρη του Κωνσταντίνου του ΣΤ’, στην προσπάθειά της να παντρέψη το γιο της, το έτος 830μ.Χ, διοργάνωσε στην μεγαλόπρεπη αίθουσα Τρικλίνιο των ανακτόρων της Κωνσταντινούπολης, μεγάλη σύναξη από τις πιο όμορφες κοπέλες της Αυτοκρατορίας. Η προσέλευση υπήρξε μεγάλη από «καλλίστας παρθένους». Κι όταν παρατάχθηκαν στη σειρά, καθισμένες πάνω σε πολυτελή ανάκλιντρα, ο αυτοκράτορας Θεόφιλος περιήλθε μπροστά τους να διαλέξη την μέλλουσα σύζυγό του και αυτοκράτειρα, δίνοντας σε όποια διάλεγε ένα χρυσό μήλο.


Η ομορφότερη ήταν η Κασσιανή, που η ομορφιά της θάμπωσε το νεαρό Θεόφιλο και σ’ αυτήν επρόκειτο να δώση το μήλο, σύμβολο της προτίμησής του. Θέλοντας όμως να διαπιστώση αν και η εξυπνάδα της ήταν ανάλογη με την ομορφιά της, της είπε: «Ως άρα δια γυναικός ερρύη τα φαύλα» («Από τη γυναίκα ξεκινούν τα κακά πράγματα»), υπονοώντας την Εύα. Η Κασσιανή όμως δεν ξαφνιάστηκε και θέλοντας να δείξη και την εξυπνάδα της απάντησε: «Αλλά και δια γυναικός πηγάζει τα κρείττονα» («Και από τη γυναίκα πηγάζουν τα καλύτερα, τα ευγενέστερα»), υπονοώντας την Παναγία, που έφερε στον κόσμο το μεγαλύτερο αγαθό.

Αυτή όμως η πράγματι έξυπνη απάντηση χαρακτηρίσθηκε από τον Θεόφιλο ότι περιείχε και κάποια προπέτεια και επιπολαιότητα, οπότε έδωσε το μήλο στην επίσης ωραία, αλλά και σεμνή Θεοδώρα.

Η Κασσιανή απογοητεύθηκε από την αποτυχία της και πήρε την απόφαση να αποτραβηχτή από τον κόσμο και να μονάση. Έκτισε με δικά της χρήματα ένα μοναστήρι, που πήρε αργότερα το όνομά της, ντύθηκε το μοναχικό σχήμα και αφιερώθηκε στη λατρεία του Χριστού και στην ποίηση, συνδυάζοντας έτσι τη βαθειά ευσέβεια και την κλίση της στα γράμματα. Λέγεται μάλιστα ότι μετά την αποτυχία της είπε: «Επειδή δεν έγινα βασίλισσα του προσκαίρου τούτου κόσμου, θα γίνω υπήκοος της αιωνίας Βασιλείας του Χριστού».

Εκεί στο μοναστήρι εκδηλώθηκε και το έμφυτο καλλλιτεχνικό της ταλέντο και το βαθύ θρησκευτικό της συναίσθημα συνθέτοντας εκκλησιαστικούς ύμνους, τροπάρια, Ιδιόμελα. Εκεί στην ήσυχη και υποβλητική ατμόσφαιρα του μοναστηριού συνέθεσε και το περίφημο Ιδιόμελο «Τροπάριο της Κασσιανής» από το όνομά της, που αργότερα η Ορθόδοξη Εκκλησία το καθιέρωσε ως Δοξαστικό των Αποστίχων του Όρθρου της Μεγάλης Τετάρτης.


Φαίνεται καθαρά ότι η Κασσιανή εμπνεύστηκε το Ιδιόμελο αυτό τροπάριο από τα λόγια των Ευαγγελιστών, που δεν αναφέρονται στη Μαρία τη Μαγδαληνή, όπως πολλοί πιστεύουν, αλλά στην ανώνυμη αμαρτωλή γυναίκα, τη μοιχαλίδα, που ο Χριστός έσωσε από βέβαιο λιθοβολισμό του έξαλλου πλήθους των Φαρισαίων για το ηθικό της παράπτωμα, με εκείνα τα λόγια Του: «Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω επ’ αυτήν». Και όταν αργότερα ο Ιησούς βρέθηκε στο σπίτι του Σίμωνα του Φαρισαίου του λεπρού, η αμαρτωλή εκείνη γυναίκα αισθάνεται την ανάγκη να πάη να εκφράση την ευγνωμοσύνη και αφοσίωσή της στον Σωτήρα Χριστό. Αγοράζει αρώματα, ντύνεται ταπεινά και σεμνά και ταπεινωμένη και συντετριμμένη, με δάκρυα στα μάτια, έρχεται και πλένει τα πόδια του Ιησού και τα σκουπίζει με τα ξέπλεκα μαλλιά της. Τα δάκρυά της εκείνα ήταν δάκρυα ελέους και συντριβής και κλαίει με πάθος να την ευσπλαχνιστή ο Θεός της αγάπης και της συγχώρεσης.


Το παραπάνω περιστατικό το αναφέρουν οι τρεις από τους τέσσερις Ευαγγελιστές.

Ο Λουκάς (ζ. 37-38) γράφει: «Και ιδού γυνή εν τη πόλει ήτις ην αμαρτωλός, και επιγνούσα ότι ανάκειται εν τη οικία του Φαρισαίου, κομίσασα αλάβαστρον μύρου και στάσα οπίσω παρά τους πόδας αυτού κλαίουσα, ήρξατο βρέχειν τους πόδας αυτού τοις δάκρυσι και ταις θριξί της κεφαλής αυτής εξέμασσε και κατεφίλει τους πόδας αυτού και ήλειφε τω μύρω».


Ο Ματθαίος (κστ`, 6-7): «Του δε Ιησού γενομένου εν Βηθανία εν οικία Σίμωνος του λεπρού, προσήλθεν αυτώ γυνή αλάβαστρον μύρου έχουσα βαρυτίμου, και κατέχεεν επί την κεφαλήν αυτού ανακειμένου».

Και ο Μάρκος (ΙΔ` 3) λέγει: «Και όντος αυτού εν Βηθανία εν τη οικία Σίμωνος του λεπρού, κατακειμένου αυτού ήλθε γυνή έχουσα αλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικής πολυτελούς και συντρίψασα το αλάβαστρον κατέχεεν αυτού κατά της κεφαλής».


Και την πληγωμένη και πονεμένη καρδιά της Κασσιανής δεν ήταν δυνατόν να μην αγγίξη ο κραδασμός εκείνης της αμαρτωλής γυναίκας. Και διατυπώνει στο αριστουργηματικό εκείνο τροπάριο, που φέρει το όνομά της, με λυρική έξαρση και υποβλητικότητα τον δικό της ψυχικό κραδασμό.
''Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή, την σην αισθομένη θεότητα, μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν, οδυρομένη, μύρα σοι προ του ενταφιασμού  κομίζει. Οίμοι! λέγουσα, ότι νύξ μοι υπάρχει, οίστρος ακολασίας, ζοφώδης τε και ασέληνος, έρως της αμαρτίας. Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων, ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ. Κάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας, ο κλίνας τους ουρανούς, τη αφάτω σου κενώσει. Καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας, αποσμήξω τούτους δε πάλιν, τοις της κεφαλής μου βοστρύχοις. Ων εν τω παραδείσω Εύα το δειλινόν, κρότον τοις ωσί ηχηθείσα, τω φόβω εκρύβη. Αμαρτιών μου τα πλήθη, και κριμάτων σου αβύσσους, τις εξιχνιάσει, ψυχοσώστα Σωτήρ μου; Μή με την σην δούλην παρίδης, ο αμέτρητον έχων το έλεος''.  

ΑΣ ΤΟ ΝΙΩΣΟΥΜΕ ΒΑΘΙΑ ΜΕΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ!!!

ΠΡΟΣΕΥΧΧΗ–ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΝ ΜΑΣ





ΠΡΟΣΕΥΧΧΗ–ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΝ ΜΑΣ 

ὑπὸ τοῦ πατρὸς Διονυσίου Ταμπάκη 
  
Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.

Δόξα σοι, Χριστὲ ὁ Θεός, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, δόξα σοι.

Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, ὁ Πανταχοῦ Παρὼν καὶ τὰ Πάντα Πληρῶν, ὁ Θησαυρός τῶν Ἀγαθῶν καὶ Ζωῆς Χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος καὶ σῶσον, Ἀγαθὲ τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

ξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβεὶμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν.

Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Ῥωμανοῦ (*)  Ἐπισκόπου Μακεδονίας.
Ἦχος δ’

Κανόνα πίστεως καὶ εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας Διδάσκαλον, ἀνέδειξέ σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια· διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια, Πάτερ Ἱεράρχα Ῥωμανέ πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ψαλμός 19

πάκουσαί σου Κύριος ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως, ὑπερασπίσαι σου τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ ᾿Ιακώβ.  ἐξαποστείλαι σοι βοήθειαν ἐξ ἁγίου καὶ ἐκ Σιὼν ἀντιλάβοιτό σου.  μνησθείη πάσης θυσίας σου καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου πιανάτω.  δῴη σοι Κύριος κατὰ τὴν καρδίαν σου καὶ πᾶσαν τὴν βουλήν σου πληρώσαι. ἀγαλλιασόμεθα ἐν τῷ σωτηρίῳ σου καὶ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα. πληρώσαι Κύριος πάντα τὰ αἰτήματά σου.  νῦν ἔγνων ὅτι ἔσωσε Κύριος τὸν χριστὸν αὐτοῦ· ἐπακούσεται αὐτοῦ ἐξ οὐρανοῦ ἁγίου αὐτοῦ· ἐν δυναστείαις ἡ σωτηρία τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ.  οὗτοι ἐν ἅρμασι καὶ οὗτοι ἐν ἵπποις, ἡμεῖς δὲ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα.  αὐτοὶ συνεποδίσθησαν καὶ ἔπεσαν, ἡμεῖς δὲ ἀνέστημεν καὶ ἀνωρθώθημεν.  Κύριε, σῶσον τὸν βασιλέα, καὶ ἐπάκουσον ἡμῶν, ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλεσώμεθά σε.

Ψαλμός 20

Κύριε, ἐν τῇ δυνάμει σου εὐφρανθήσεται ὁ βασιλεὺς καὶ ἐπὶ τῷ σωτηρίῳ σου ἀγαλλιάσεται σφόδρα.  τὴν ἐπιθυμίαν τῆς καρδίας αὐτοῦ ἔδωκας αὐτῷ καὶ τὴν θέλησιν τῶν χειλέων αὐτοῦ οὐκ ἐστέρησας αὐτόν.  ὅτι προέφθασας αὐτὸν ἐν εὐλογίαις χρηστότητος, ἔθηκας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ στέφανον ἐκ λίθου τιμίου.  ζωὴν ᾐτήσατό σε, καὶ ἔδωκας αὐτῷ, μακρότητα ἡμερῶν εἰς αἰῶνα αἰῶνος.  μεγάλη ἡ δόξα αὐτοῦ ἐν τῷ σωτηρίῳ σου, δόξαν καὶ μεγαλοπρέπειαν ἐπιθήσεις ἐπ᾿ αὐτόν·  ὅτι δώσεις αὐτῷ εὐλογίαν εἰς αἰῶνα αἰῶνος, εὐφρανεῖς αὐτὸν ἐν χαρᾷ μετὰ τοῦ προσώπου σου.  ὅτι ὁ βασιλεὺς ἐλπίζει ἐπὶ Κύριον καὶ ἐν τῷ ἐλέει τοῦ ῾Υψίστου οὐ μὴ σαλευθῇ.  εὑρεθείη ἡ χείρ σου πᾶσι τοῖς ἐχθροῖς σου, ἡ δεξιά σου εὕροι πάντας τοὺς μισοῦντάς σε.  θήσεις αὐτοὺς εἰς κλίβανον πυρὸς εἰς καιρὸν τοῦ προσώπου σου· Κύριος ἐν ὀργῇ αὐτοῦ συνταράξει αὐτούς, καὶ καταφάγεται αὐτοὺς πῦρ.  τὸν καρπὸν αὐτῶν ἀπὸ τῆς γῆς ἀπολεῖς καὶ τὸ σπέρμα αὐτῶν ἀπὸ υἱῶν ἀνθρώπων,  ὅτι ἔκλιναν εἰς σὲ κακά, διελογίσαντο βουλάς, αἷς οὐ μὴ δύνωνται στῆναι.  ὅτι θήσεις αὐτοὺς νῶτον· ἐν τοῖς περιλοίποις σου ἑτοιμάσεις τὸ πρόσωπον αὐτῶν. ὑψώθητι, Κύριε, ἐν τῇ δυνάμει σου· ᾄσομεν καὶ ψαλοῦμεν τὰς δυναστείας σου.
  
ΕΥΧΗ

Κύριε, ὁ Θεὸς τοῦ ἐλέους, ὁ πάσης ἀγαθότητος χορηγός, ὁ τῶν θαυμασίων Θεός, ὁ τῶν οἰκτιρμῶν Πατήρ, ὁ τῆς συμπαθείας λιμήν, ἡ τῆς φιλανθρωπίας ἀκένωτος πηγή, ὁ τῇ σοφίᾳ διοικῶν τὰ πάντα, ὁ δεσμεύων καὶ πάλιν ἐξάγων, ὁ ταπεινῶν καὶ αὖθις ἀνυψῶν, ὁ τοῖς μὲν ὑπερηφάνοις ἀντιτασσόμενος, ταπεινοῖς δὲ διδοὺς χάριν, οὗ τὸ κράτει συνέχεται πᾶσα κτίσις, ὅση τε νοητή, καὶ αἰσθητή. Οὗ τὰ κρίματα ἄβυσσος πολλή, καὶ αἱ ὁδοὶ ἀνεξιχνίαστοι, οὗ τὸ πνεύματι πάντα ἄγεται. Οὗ ἐν τῇ χειρὶ πνοὴ πάντων τῶν ζώντων, ᾧ ὑπείκει τὰ ἄστρα, ᾧ πάντα ὑποτέτακται, ω πᾶσα δουλεύει κτίσις, Ὃν αἱ νοεραὶ πᾶσαι δυνάμεις τρέμουσι καὶ ἀλήκτοις δοξολογίαις γεραίρουσι. Ὃν τὰ σύμπαντα φωναῖς ἀλαλήτοις ὑμνεῖ.

Σὺ τοίνυν νοητὲ δικαιοσύνης ἥλιε, Θεὲ ἀληθινέ, Ὁ πάντα ποιῶν καὶ μετασκευάζων μόνῳ τῷ βούλεσθαι, εὐμενεῖ καὶ ἱλεῳ ὄμματι ἔπιδε ἐπὶ τὸν λαόν Σου τὸν ἡμαρτηκότα καὶ ἀπεγνωσμένον καὶ κατάπεμψον ἐπ’ αὐτοὺς τὰ ἐλέη Σου τὰ πλούσια. Φεῖσαι τῆς κληρονομίας Σου, φεῖσαι τοῦ λαοῦ Σου, φεῖσαι τοῦ ἀμπελώνος, ὃν ἐφύτευσεν ἡ δεξιά Σου. Τὴν ἔμφυτον ἀγαθότητα καὶ τὴν Σὴν ὑπὲρ ἡμῶν ἔχων ἱκετεύουσαν. Μνήσθητι τοῦ αἵματος τῶν δούλων Σου τοῦ ἐκκεχυμένου, μνήσθητι τῶν ἁγίων Σου θυσιαστηρίων, ἃ βεβήλοις ποσὶν ἐπατήθησαν, καίγε πυρὶ παρεδόθησαν.

Μνήσθητι τῆς ἐλεεινῆς ἡλικίας, τῆς αἰχμαλωσίαν ἀσεβέσι παραδοθείσης, καὶ τὴν μὲν πατρῶαν εὐσέβειαν ἀνοήτῳ γνώμῃ ἐξομωσαμένης, τῷ διαβόλῳ ἐπιγραψαμένης, καὶ στῆσον ἤδη ῥάβδον ἁμαρτωλῶν κατὰ κλήρου δικαίων ἀφιεμένην.

Μὴ παραδώῃς ἡμᾶς εἰς τέλος διὰ τὸ ὄνομά Σου τὸ ἅγιον, καὶ διὰ ἄφατον ἔλεον τὸν ὑπερεκχυνόμενον ἐκ τῆς Σῆς ἀγαθότητος. Καὶ δὸς δὴ τῷ φιλοχρίστῳ γένει ἡμῶν ἄνεσιν τῶν κατεχόντων Ἐνίσχυσον ημών τὸν βραχίονα καὶ τοὺς ἐπανισταμένους ημίν ὑπόταξον καὶ πάσης ἐπιβουλῆς ὁρατῶν καὶ ἀοράτῶν ἐχθρῶν ἀνώτερους  ημάς διατήρησον. Ἄγγελον ημίν ἐξ ἁγίου κατοικητηρίου Σου κατάπεμψον φύλακα, σαφῶς προπολεμοῦντα τοῦ Σοῦ Ἑλληνορθοδόξου γένους  ἀστασίαστον, ὡς ἄν τὸ Σὸν ἅγιον ἔθνος ἐν τῇ γαλήνῃ αὐτοῦ ἥρεμον καὶ ἡσύχιον βίον διάγῃ, καὶ πᾶσαν ἄλλην ἐπεγειρομένην κατ’ αὐτοῦ ταραχήν, καὶ ἐπιβουλὴν τῇ ἀμάχῳ δεξιᾷ διασκέδασον, καὶ ἀνεπιβούλευτον καὶ μακρὰν ημίν τὴν ζωὴν χάρισαι. Πρεσβείαις τῆς πανυπερενδόξου ὑπερευλογημένης Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου, τῶν ἀΰλων λειτουργῶν καὶ πάντων τῶν Ἁγίων τῶν ἀπ’ αἰῶνός Σοι εὐαρεστησάντων. Ἀμήν.
_________________________

(*) ῥώμη < Ἀρχαία Ἑλληνική ῥώμη (< ῥώομαι – ὁρμῶ) : δύναμις, εὐρωστία, ψυχική δύναμις, θάρρος.
Ἐπίσης  Ρωμανοί  ὀνομάζονταν πολλοὶ αὐτοκράτορες τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Βυζαντίου.
Ἐπιμέλεια π. Διονύσιος Ταμπάκης


Σάββατο, 24 Μαρτίου 2018

Ψαλμὸς ρβ´ (102ος) – Εὐλόγει ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον

Εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον καί, πάντα τὰ ἐντός μου, τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ·
εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον καὶ μὴ ἐπιλανθάνου πάσας τὰς ἀνταποδόσεις αὐτοῦ·
τὸν εὐιλατεύοντα πάσας τὰς ἀνομίας σου, τὸν ἰώμενον πάσας τὰς νόσους σου·
τὸν λυτρούμενον ἐκ φθορᾶς τὴν ζωήν σου, τὸν στεφανοῦντά σε ἐν ἐλέει καὶ οἰκτιρμοῖς·
τὸν ἐμπιπλῶντα ἐν ἀγαθοῖς τὴν ἐπιθυμίαν σου, ἀνακαινισθήσεται ὡς ἀετοῦ ἡ νεότης σου.
ποιῶν ἐλεημοσύνας ὁ Κύριος καὶ κρῖμα πᾶσι τοῖς ἀδικουμένοις.
ἐγνώρισε τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ τῷ Μωυσῇ, τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ τὰ θελήματα αὐτοῦ.
οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων ὁ Κύριος, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος·
οὐκ εἰς τέλος ὀργισθήσεται, οὐδὲ εἰς τὸν αἰῶνα μηνιεῖ·
οὐ κατὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἐποίησεν ἡμῖν, οὐδὲ κατὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν,
ὅτι κατὰ τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τῆς γῆς ἐκραταίωσε Κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν·
καθόσον ἀπέχουσιν ἀνατολαὶ ἀπὸ δυσμῶν, ἐμάκρυνεν ἀφ᾿ ἡμῶν τὰς ἀνομίας ἡμῶν.
καθὼς οἰκτείρει πατὴρ υἱούς, ᾠκτείρησε Κύριος τοὺς φοβουμένους αὐτόν,
ὅτι αὐτὸς ἔγνω τὸ πλάσμα ἡμῶν, ἐμνήσθη ὅτι χοῦς ἐσμεν.
ἄνθρωπος, ὡσεὶ χόρτος αἱ ἡμέραι αὐτοῦ· ὡσεὶ ἄνθος τοῦ ἀγροῦ, οὕτως ἐξανθήσει·
ὅτι πνεῦμα διῆλθεν ἐν αὐτῷ, καὶ οὐχ ὑπάρξει καὶ οὐκ ἐπιγνώσεται ἔτι τὸν τόπον αὐτοῦ.
τὸ δὲ ἔλεος τοῦ Κυρίου ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν, καὶ ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ ἐπὶ υἱοῖς υἱῶν
τοῖς φυλάσσουσι τὴν διαθήκην αὐτοῦ καὶ μεμνημένοις τῶν ἐντολῶν αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι αὐτάς.

Κύριος ἐν τῷ οὐρανῷ ἡτοίμασε τὸν θρόνον αὐτοῦ, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ πάντων δεσπόζει.
εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ, δυνατοὶ ἰσχύϊ ποιοῦντες τὸν λόγον αὐτοῦ τοῦ ἀκοῦσαι τῆς φωνῆς τῶν λόγων αὐτοῦ.
εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πᾶσαι αἱ δυνάμεις αὐτοῦ, λειτουργοὶ αὐτοῦ οἱ ποιοῦντες τὸ θέλημα αὐτοῦ·
εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ, ἐν παντὶ τόπῳ τῆς δεσποτείας αὐτοῦ· εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον.

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

Ὡς μία ὑστάτη φωνὴ βοῶντος ἐν Ἑλλάδι…


                          Ὡς μία ὑστάτη φωνὴ βοῶντος ἐν Ἑλλάδι…

Ξενοδοχεῖον «Oscar», Αθήνα 26/11/2017
Σάββατο, 20 Ἰανουαρίου 2018

«ΟΥΑΙ, ΥΠΟΚΡΙΤΑΙ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ…!», ὅσοι βέβαια δεν εἷσθε καὶ ἐπιμένετε ὡς εὐσεβεῖς στην βουλὴ τῶν Ἑλληνοφώνωνὄψεσθε!

Συνέλθετε ἐπὶ τέλους, ὅλοι ἐσεῖς ποὺ σίγουρα ἐκβιάζεσθε νᾷ ψηφίζετε ἐνάντια στὰ Ἑλληνορθόδοξα συμφέροντα, πολλὲς φορὲς παραβιάζοντες ἀκόμα καὶ τὴν συνείδησίν σας, ἀκριβῶς διότι θέσις σὰς στην βουλὴ εἶναι ἐξαρτώμενη...! Αὐτὸ τὸ καταπιεστικὸ γίγνεσθαι για ἐσάς, θεωρεῖται ἔγκλημα καὶ προδοσία για ἐμᾶς, ὅταν ἀναγκάζεσθε νᾷ ψηφίζετε με τὴν γραμμὴ τοῦ κόμματος σὰς καὶ όχι τῆς ἐναπομεινάσης παραδοσιακὴς συνειδήσεως σάς.

Ἀγαπητοὶ ἐκλεγμένοι ἀλλὰ όχι καταξιωμένοι στην ἄλλοτε ποτὲ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων καὶ σήμερα (ὡς τῆς ἐν τῳ Ψαλτηρίῳ ἀπορίας ψάλτουβηχὸς), ὑμῶν τῶν Ἑλληνοφώνων κατὰ πλειοψηφίαν νεοταξιτών. Ἐπὶ τέλους φθάνει παραφθορὰ κυβερνήσεων μειοψηφίαςἐφ' ὅσον σκεπτομένη πλειοψηφία τῶν ψηφοφόρων του λαοῦ δεν ψηφίζει πλέον καὶ ἀπέχει ἀξιοπρεπῶς, ξεπερνώντας τὸ 47% τῆς ψηφοφορίας, οἱ ὁποῖοι ἀπαξιοῦν νᾷ προσεγγίσουν στις κάλπες…! Δεν βλέπετε τὶ γίνεται; Σταματήστε λοιπὸν τὴν ἀνώφελη κατρακύλα στην ἀνθελληνικὴ ἀντορθόδοξη κατηφόρα ποὺ ἔχετε πάρει διώκοντες ἤθη, ἔθιμα, Ιερὲς παρακαταθήκες του γενναίου ἔθνους μας. Αὐτὸ πὼς λέγεται; Προδοσία; Ἔσχατοι καιροί; Γενικὴ ἀποστασία; Πανδαιμόνιο ἀπιστίας; Αὐτὸ ποὺ γίνεται εἶναι μιᾷ ἀπογοήτευση,… έχουμε ξεφύγει τελείως; Ποὺ τὸ πάτε κύριοι αὐτὸ τὸ καράβι ποὺ λέγεται Ἑλλάδα καὶ Ἐλληνοορθοδοξία; Στα βράχια;

Ἀκούστε ἐπὶ τέλους τὴν συνείδησίν σας πρωτίστως.
Ἀκούστε ἐπίσης τοὺς 100άδες Ἑλληνορθοδόξους συλλόγους ποὺ ἀγωνίζονται για τὰ πάτρια ἰδεώδη καὶ με χρεωμένη ἂν όχι χαμένη τὴν ψήφο τούς.

Ἀκούστε ἐπίσης καὶ τοὺς 2500 Ἀγιορείτες Μοναχοὺς καὶ Ἱερομονάχους οἱ ὁποῖοι ἀπελπισμένοι ἀπὸ την  ἀπαράδεκτη όσο καὶ «καλοπληρωμένη» συμπεριφορὰ σάς, ἀπέστειλαν τὴν ὀργὴ τοὺς στις 5/10/17 τόσον πρὸς τὸ Υπουργείο Δικαιοσύνης ὅσον καὶ τῆς Παιδείας. Δεν σὰς συγκινεῖ τίποτα; Δεν καταλαβαίνετε τὸ ὅτι πρὸ τῆς ἀνθρωπίνης κρίσεως, ὑπάρχει καὶ ὑστάτη ἐνώπιον του φοβεροῦ βήματος; Οὔτε αὐτὸ φοβάσθε; Τι ἐπιτέλους φοβάσθε; Μήπως τὴν τσέπη σας;

Ἀνερυθριάστως ψηφίσατε, ἐσχάτως, σχετικὸ νομοσχέδιο περὶ τῆς «νομικῆς ἀναγνωρίσεως τῆς ταυτότητας φύλου», τὸ οποίο ἐμπεδώσατε ὡς προοδευτικῶς οριζόμενες «έμφυλες ταυτότητες», ὁπότε ὑποδεικνύετε, ἔντεχνα καὶ «νόμιμα» πλέον, ὥστε νᾷ προβαίνει στην ἀλλαγὴ φύλου, στραβὴ νεολαία ποὺ ἐσείς τυφλώσατε, του ἤδη καταχωρισμένου νομίμως καὶ ὁμαλῶς, στο δημοτολόγιο καὶ ἤδη χαρακτηρισμένο κατὰ θείαν δωρεὰ ἀπὸ τὸν Θεὸ φύλο ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς με σκοπὸ τὸ μυστήριο του γάμου, με μιᾷ ἁπλῆ ἀίτηση ἐφήβωνὑποψηφίων του σκότους καὶ τῆς ἀπώλειας. Έτσι χωρὶς φόβο Θεοῦ καὶ έντεχνο σατανικὴ σκέψῃ καταστρατηγοῦν τὸν Νόμο του Θεοῦ ἤτοι: «…καὶ ἐποίησεν Θεὸς τὸν άνθρωπο κατ' εἰκόνα Θεοῦ, ἐποίησεν δὲ ἄρσεν καὶ θῆλυ».

Έτσι λοιπὸν τὴν Τρίτη 10/10/17, ἐψήφισε βουλὴ τῶν «Ἑλλήνων» τὸν Νόμο τῆς ἐπιλογῆς καὶ ὑπευθύνου ἀλλαγῆς του φύλου, ὡς νᾷ έκανε λάθος Δημιουργὸς του Παντὸς καὶ δεν έκαναν λάθος ὅλοι οἱ ἀνευθυνο-ὑπεύθυνοι βουλευτὲς μας; Νᾷ τοὺς χαιρόμαστε, δυστυχῶς μόνον πλὴν τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς…!

Τώρα μάθαμε νὰ ἀρμενίζουμε στραβὰ καὶ φταίει γιαλός! Ἀφοῦ ψηφίσαμε ἄνετα τὴν ἀποποινικοποίηση τῆς μοιχείας Ν.1329/93, τήν ἀποποινικοποίηση τῶν ἐκτρώσεων, π.κ.304 καί ἀκολουθοῦν ὕποπτοι νόμοι:

Διαστρέβλωση του βιβλίου Ἱστορίας ΤσσΤ ΄Δημοτικοῦ (01/04/2007) καὶ θρησκευτικῶν Ιθρησκευτικῶν, ΄Εθρησκευτικῶν τοῦ Δημοτικοῦ, ἀπὸ Συγγραφεῖς ἀνθέλληνες καὶ «Ένωσις Ἀθέων»…! 16/3/2016

Πολιτικοὶ Γάμοι = Ν.1250/82
Ἀντιρατσιστικός Νόμος Ν.3304/05, για νᾷ υποδεχθούμε τὸ Ισλὰμ
Μουσουλμανικὸ Τέμενος Ν3512/06
Νόμος περὶ Καλλικράτη Ν.3852/10
Συνθήκη Σένγκεν Ν. 2514/1997
Κάρτα τοῦ Πολίτη Ν.3979/11
Ἀχρήματη κοινωνία Ν.4446/16

Ἔνας Θεὸς ξέρει πόσα ἄλλα εὐτράπελα ἔχουν ψηφισθεὶ στα θερινὰ τμήματα τῆς ὡς ἄνω ἀνεκτικῆς Βουλῆς, για νᾷ προετοιμάσουν τὰ πλέον ὕποπτα, ὅπως:
Ø Τὴν ἀποποινικοποίηση τῶν ναρκωτικῶν, 30/6-3/7/2017 Ἀπρίλιος 2017
Ø Τὸ σύμφωνο συμβίωσης Ν.4356/15.
Ø Γάμου καὶ νομοθεσία τῶν ὁμοφύλων, 4/8/17 νομοπαρασκευαστικὴ ἐπιτροπὴ 10/3/16.
Ø Καί τώρα τὸ λίαν προοδευτικὸ περὶ ἀλλαγῆς φύλου σε 15’ ἐτῶν παιδιὰ Ν.4491/17.
Δεν μένει παρὰ νᾷ συνεχίσουν ἀντορθόδοξα νᾷ ψηφίσουν τὴν ἀποποινικοποίηση τῶν σεξουαλικῶν σχέσεων γονέων καὶ τέκνων…, τῆς παιδεραστίας, τῆς κτηνοβασίας καὶ κάθε σοδομισμοῦ προκειμένου νᾷ γίνουμε καὶ ἐμεῖς βάρβαροι ὅπως σημερινὴ Δύσις ἀπ' ὅπου προήλθαν καὶ συνεταχθήκαμεν ἄνευ ουδεμίας ἀντιρρήσεως. Νᾷ δεῖτε έτσι πόσο γρήγορα θα έρθει Ἀντίχριστος!
ΔῈν ὑπερβάλλουμε σε τίποτα ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω οἰκτρὰ, ἀπλῶς μᾶς δοκιμάζουν διὰ τὸ πόσο μπορούμε νὰ ἀντέξουμε πρὶν ἀπὸ τὸ κάθε χειρότερο κακὸ ποὺ μας συμβαίνει. Εἶναι ἤδη πρὸ τῶν πυλ[Ων καὶ με τὴν ἀπάθεια μας τοὺς στρώνουμε ἀσφαλέστερα τὸ χαλί, ἐνῶ ἐμεῖς οἱ σύγχρονοι ἀδιάφοροι, δεχόμαστε ἀδιαμαρτύρητα τὴν κατευθυνόμενη νέα τάξῃ πραγμάτων. Ἐίμαστε ἕτοιμοι λοιπόν.. Ὡς ἠθικοὶ αὐτόχειρες καὶ τὶ θα μας στοιχίσει ἄλλωστε; Νᾷ ξανασταυρώσουμε τὸν Κύριο μας Ἰησοῦ Χριστό, Τὸν Μόνο Ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν; Ἐξ αἰτίας τῆς δικὴς σὰς ἀκαταλογίστου υπαιτιότητος καὶ μιᾶς ἀφανοῦς Ἐκκλησίας ποὺ σιωπᾷ ὕπουλα.
Δεν μας εἴπατε ὅμως μιᾶς καὶ ἀποφασίζετε για τὰ δικά μας παιδιά…., τὰ δικά σας τὰ ἔχετε ἤδη μεταλλάξει καὶ εἷσθε σφοδρὰ ἐυχαριστημένοι; Ρε, πέστε μας ξεκάθαρα, ἔχετε Θεὸν μέσα σάς;  Ἂν ὑπῆρχε βαθμὸς ἀνηθικότητος, με τὶ θὰ βαθμολογούσατε τὶς πράξεις σας ἀυτές; Καὶ τὶ βαθμὸ θα παίρνατε ἀπὸ τὸν ἀγέννητοΝ Ἕλληνα τοῦ μέλλοντος;
Αἶσχος καὶ ἀνάθεμα!
«Ἰλιγγιᾷ δὲ νοῦς, ἅπας σου τὸν τόκον νοεῖν...!»

Με τέτοια μυαλὰ καὶ σάπια ψυχὴ ὅλοι αὐτοὶ…. ἀπολογοῦνται έτσι: «Μερικὲς φορὲς ἀναρωτιέμαι ἂν τὸν κόσμο κυβερνοὺν ΚΑΠΟΙΟΙ ἘΞΥΠΝΟΙ ποὺ μᾶς δουλεύουν ἢ ΚΑΠΟΙΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ποὺ μιλάνε σοβαρὰ» (ΜΑΡΚ ΤΟΥΕΙΝ) .

Μεταξὺ μας συνέλληνες ἀδελφοί, ὑπολογίζοντας αὐστηρὰ τὸ μακραίωνο
γονίδιο ἡρώων καὶ μαρτύρων προγόνων μας,

 «Ἕλξατε σπάθην


Ἀθανάσιος Ν. Παπαγεωργίου
Διευθυντὴς Ἰατρὸς – Χειρουργὸς
Διδάκτωρ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Πρόεδρος τοῦ Συλλόγου «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος»
- Φίλοι του Ἁγίου Ὅρους Παιανίας